Je puber loslaten. Hoe moeilijk is dat!

sad-659422_1280  Is je pubers loslaten een kwestie van eraan wennen dat je niet meer weet waar ze uithangen? Of is het een kwestie van beetje bij beetje je puber meer ruimte te geven? Of gaat het loslaten van je puber eigenlijk over het loslaten van je opvoedingsstijl uit hun kindertijd?

Visie 1: Loslaten = accepteren?

Een moeder die ik sprak vertelde dat ze wakker lag met de angst dat het een keer helemaal verkeerd zou gaan. Ze had vaak geen idee waar haar pubers (16 en bijna 18) uithingen, met wie ze waren, wat ze allemaal deden en of ze zonder kleerscheuren thuis zouden komen. Ze kreeg heel weinig van haar twee dochters te horen.

Ze beruste er maar in dat dit bij de puberteit hoorde. Dat je dan geen zicht meer hebt op wat ze doen. En ook dat die angst typisch iets voor moeders zou zijn. Ze ging ervan uit dat het loslaten van pubers een persoonlijk proces is waar niemand je mee kan helpen. Maar is dat wel het hele verhaal?

Visie 2: Loslaten = andere grenzen stellen?

Voor andere ouders is het loslaten meer een worsteling met grenzen en de ruimte die ze hun puber wel of niet kunnen geven. Zeker als ouders zich eventjes helemaal rot geschrokken zijn.

Het gaat dan bijvoorbeeld om een puber die helemaal lam thuis is gebracht of die van school is geschorst of die een proces-verbaal kreeg voor vandalisme in groep of die met hele grote pupillen thuis de hele nacht doorgaat of die met al zijn intelligentie opnieuw een schoolniveau lager moet? (Situaties uit mijn praktijk.)

Hun vraag is dan: hoe moet ik mijn zoon of dochter nu nog ruimte geven, in andere woorden, hoe moet ik mijn puber nu nog loslaten?

In beide voorgaande visies kan de machteloosheid erg groot worden. Ik stel voor om eens op een andere manier te kijken naar het loslaten van je pubers.

Visie 3: Loslaten = je opvoedingsstijl uit de kindertijd loslaten.

Wat ouders ervaren als het loslaten van hun puber is eigenlijk het loslaten van hun opvoedingsstijl die in de kindertijd nog prima werkte. Wat met je kinderen eerst nog werkte, werkt niet meer met pubers die afstand claimen om zelf iemand te worden.

Niet alleen pubers zijn zichzelf aan het uitvinden in de puberteit. Ook ouders voelen de noodzaak om hun persoonlijke stijl in die relatie opnieuw uit te vinden. Hoe beter je persoonlijke stijl meegroeit met hun puberteit, hoe beter je je puber zal blijven bereiken en hoe meer invloed je zal behouden. Maar dan wel op een hele andere manier dan toen ze nog kind waren.

Facebooktwitterlinkedin

9 Replies to “Je puber loslaten. Hoe moeilijk is dat!”

  1. Interessant en heel belangrijke materie. Ik zou weleens een case uitgewerkt willen lezen, Wim. En wat doe je met pubers die zich isoleren of terugtrekken? Ik noem maar een veel voorkomend voorbeeld.

    • 1. He Kitty, goed idee, enkele cases beschrijven. Ga ik doen. Wordt vervolgd. Dank je voor het idee.

      2. Als een puber zich terugtrekt, maakt hij zich steeds meer los van zijn ouders. Dat is gezond voor een puber. Maar isolatie kan ook wijzen op een sociaal-emotioneel onvermogen. Het kan beide kanten op. Lees ook de artikels ‘Normaal pubergedrag of zorgelijk?’ en ‘Als je alles al geprobeerd hebt…’

  2. Het loslaten van je puber betekent vooral zonder oordeel en met belangstelling zijn of haar leven blijven volgen. Hou het contact en ook al lijkt het alsof ze zich niets aantrekken van wat je als ouders zegt, dat is slechts schijn. Puberale schijn, want ouders zijn heel belangrijk voor pubers. Voor liefde, zekerheid, veiligheid, grenzen waar ze zonder gevaar voor gezichtsverlies tegen aan kunnen schoppen af en toe, om te oefenen voor het echte leven. Pubers willen graag grenzen, vinden het fijn als hun ouders belangstellend zijn, maar teveel er bovenop zitten wordt niet gewaardeerd. Alles staat of valt dus met het vinden van de juiste balans. Samen!

    • Wat je zegt, noem ik de uitdaging van de puberteit. Natuurlijk kan je met een puber wel echt contact hebben en voldoende invloed houden. Het gaat alleen op een hele andere manier dan in de kindertijd. Die persoonlijke draai maken in de relatie met je kind, dát is de uitdaging van de puberteit. En die uitdaging is anders voor een ouder die geneigd is te sturen dan voor een ouder die geneigd is om te verzorgen. Ook is die uitdaging bij een gewone puber weer anders dan bij een puber die helemaal niet thuis geeft. Het is echt maatwerk. Echt een ‘persoonlijke’ draai. Ik ben in mijn werk met ouders heel concreet bezig met hoe ze die balans dan met hun puber bereiken.

  3. Het sleutelwoord bij loslaten is volgens mij vertrouwen. vertrouwen in de opvoeding die je hebt gegeven én vertrouwen in je puber als mens. En idd sommige pubers moeten meer aangestuurd en begrensd worden dan anderen, maar kijk ook dan naar wat je wel kunt loslaten!

    • Aansturen en begrenzen maar ook kijken naar wat je kunt loslaten, vanuit vertrouwen, schrijf je. Ik denk daarbij, dat mijn werk vaak begint waar dat vertrouwen even helemaal weg is.

      • Dat zal vast het geval zijn. En werken aan herstel daarvan, voor zover mogelijk is vast onderdeel van wat je doet! Maar dat het vertrouwen door pubers ook enorm beschaamd kan worden is ook waar.

  4. Hallo Wim,

    Ik vind dat je dat heel mooi verwoord: ‘Hoe beter je persoonlijke stijl meegroeit met hun puberteit, hoe beter je je puber zal blijven bereiken en hoe meer invloed je zal behouden. Maar dan wel op een hele andere manier dan toen ze nog kind waren.’

    Flexibiliteit is hierin gevraagd en ook maatwerk zoals hierboven al gezegd is. En als het over zonen gaat: er komt ooit een moment dat de jongen los zal moeten komen van zijn moeder. Alsof de kinderlijke navelstreng nog een keer moet worden doorgesneden. Dit is belangrijk om ruimte te maken voor de jonge man die vanaf dat moment steun bij de mannen kan krijgen.

  5. IK ben het er met veel mensen eens.
    Los laten is moeilijk en iedereen moet het doen op hun manier.
    Er is geen manier standaard.
    Onze kinderen zijn allemaal opgegroeid met de normen en waarden van ons.pappa en mamma toch. En hiet moeten we zelf over na denken.

    Groetjes aan alle ouders
    Van puber’s

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*